seher's profileBELKİ BİR GÜN PhotosBlogListsMore  |  Tools Help |
BELKİ BİR GÜNMarch 09 :)))
İki Sevgi, Bir Aşkİlkbahar zamanında sevdim seni Gördüm gözlerinde aşk ateşini Yalnızlıklar uzak kalsın benden, Artık buldum dedim içimden... Kalbimi vereceğim kişiyi! Tez zaman oldu tanışmamız İlk buluşmada şaşkın bakışmalarımız Tuhaftı belki de bu kadar samimiyet, Nasıl birden oluverdi bu kadar hızlı gelişti, Demeye kalmadan... Ben senin olmuştum, Sense bir o kadar benim olmuştun... Günler artık daha anlamlıydı benim için, Saatlerin hesabını seninle geçireceğim anlarla doldurmuştum Yaz gelivermişti yine, Bu defa sen vardın yanımda, yüreğimde... Seninle güzel geçti yaz günleri Deniz, kum, güneş... Anlam kazandı her şey, hayatım gibi! Ardından Sonbahar geldi, Hüznün başlangıcı, ayrılığın en acı anları Yağmurlar yağdı üzerimize Bir tek ben ıslandım yağmurda oysa, İçimdeki yangını söndüremedi yalnız. Ayrılığın sözü bile yetti beni yıkmaya, Elveda, deyişinde artık ben yaşamıyordum... Benim yeni dünyam sendin oysa, Ama artık yokum diyorsun... Aşkın iki kalpte yanması gerekiyormuş Bu aşkta ise tek yanan benim kalbimdi... Öyle ki, bizim sevdamızda İki sevgi, bir aşk Varmış yalnızca... aşkın hikayesiBir zamanlar, bütün duyguların üzerinde yaşadığı bir ada varmış: Mutluluk, Üzüntü, Bilgi ve tüm diğerleri, Aşk dahil. Bir gün, adanın batmakta olduğu, duygulara haber verilmiş. Bunun üzerine hepsi adayı terk etmek için sandallarını hazırlamışlar. Aşk, adada en sona kalan duygu olmuş çünkü mümkün olan en son ana kadar beklemek istemiş. Ada neredeyse battığı zaman, Aşk yardım istemeye karar vermiş. Zenginlik, çok büyük bir teknenin içinde, geçmekteymiş. Aşk, "Zenginlik, beni de yanına alır mısın?" diye sormuş. Zenginlik, "Hayır, alamam.Teknemde çok fazla altın ve gümüş var, senin için yer yok." demiş. Aşk, çok güzel bir yelkenlinin içindeki Kibir'den yardım istemiş. "Kibir, lütfen bana yardım et!", Kibir "Sana yardım edemem, Aşk. Sırılsıklamsın ve yelkenlimi mahvedebilirsin." diye cevap vermiş. Üzüntü yakınlardaymış ve Aşk yardım istemiş: "Üzüntü, seninle geleyim." Üzüntü "Of, Aşk, o kadar üzgünüm ki, yalnız kalmaya ihtiyacım var." Mutluluk da Aşk'ın yanından geçmiş; ama o kadar mutluymuş ki Aşk'ın çağrısını duymamış. Aşk, birden bir ses duymuş. "Gel Aşk! Seni yanıma alacağım..." Bu Aşk'tan daha yaşlıca birisiymiş. Aşk o kadar şanslı ve mutlu hissetmiş ki, onu yanına alanın kim olduğunu öğrenmeyi akıl edememiş. Yeni bir kara parçasına vardıklarında, Aşk'a yardım eden yoluna devam etmiş. Ona ne kadar borçlu olduğunu fark eden Aşk, Bilgi'ye sormuş: "Bana yardım eden kimdi?" Bilgi "O, Zaman'dı" diye cevap vermiş. "Zaman mı? Neden bana yardım etti ki?" diye sormuş Aşk. Bilgi gülümsemiş: "Çünkü sadece Zaman Aşk'ın ne kadar büyük olduğunu anlayabilir" Ziyaret ettiğiniz için teşekkürler!
|
|||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
|
|
||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
|
|
